[BTS] Amor perdido /Alegrar/ Eu vou sobreviver! (Track 2)

posted on 10 Nov 2011 22:34 by esther-terrible in BTSchool


Entry นี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับ

 

ซึ่งเป็น Parallel Universe ของ

ชื่อตอนที่แล้วแปลว่า เพลงเพื่อเต้น [BTS] Música de dança (Track 1) ส่วนตอนนี้ แปลว่า Lost Love / Rejoice / I will Survive ค่ะ
ทิ้งช่วงนานมาก หวังว่าจะชอบนะฮะ เป็นฟิคโคกับท่านพี่เมพหมี ที่ตอนนี้ลี้ภัยน้ำท่วมไปยังนครพิงค์เจียงใหม่ อย่างไรก็อย่าลืมไปอ่านตอนก่อนๆ (หากยังไม่ได้อ่าน) อัพในคืนลอยกระทงที่หลายๆคนคงมีน้ำนองเต็มบ้าน ยังไงก็สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ นะคะ รักทุกคน
เพลงประกอบ ฟังเพลงนี้คลอไปก็ได้อารมณ์นะคะ

 

 

 

 

 

            เสียงเพลงภาษาโปรตุกีส สำเนียงบราซิลฟังหวานเจือเศร้า ตัดกับบรรยากาศของเพลงแจซสดใส ที่ใช้ในการเต้นแท็บในคลาสที่เพิ่งจบไปราวฟ้ากับเหว เพลงที่เขาเต้นรำกับลูเซียในวันแต่งงาน....

           เศร้าเกินไป....เขาคิด และกำลังจะกดเพื่อเอาแผ่นออกหลังจากฟังไปได้ไม่ถึง 20 วินาที

         เสียงเคาะประตู เอ่ยขออนุญาตคุ้นเคยทำให้เขาชะงักมือ คาร์ลอสยกมือเช็ดหยดน้ำบางๆที่แก้วก่อนจะเดินไปเปิดประตู

        ลูเซีย.....

        ไม่สิ.............

       ติชิลา.....

       เรือนผมสีเข้ม ดวงตาสีฟ้า เค้าหน้า ทำให้เธอนึกถึงลูเซีย อันที่จริง ครั้งแรกที่เขาพบลูกศิษย์คนนี้เขาถึงกับตะลึงในความคล้าย ราวกับลูเซียมายืนตรงหน้า แต่เขาก็ใช้เวลาแค่เสี้ยววินาทีบอกตัวเองว่า นี่ไม่ใช่ลูเซีย และติชิลาก็ไม่ใช่ลูเซีย เด็กคนนี้รักการเต้นรำ ไม่ใช่ลูเซียที่ชิงชังมัน

      เขาเอ็นดูเด็กคนนี้ มองเหมือนน้องสาว มองเป็นลูกศิษย์ที่เก่งเป็นพิเศษ และบางครั้งก็รู้สึกว่า...ถ้าเขาไม่ได้เป็นครูของเธอ...เขาอาจจะมองเธอในฐานะ “หญิงสาว”

       บางทีเขาก็มองเธอแบบนั้นไปแล้ว ก่อนจะสลัดมันทิ้ง และกลบด้วยความรู้สึกที่ว่า “เราคือครู”   

       “หนูมารบกวนหรือเปล่าคะ”

        “ไม่” เขาหันหลัง ยกผ้าขนหนูที่คล้องคอขึ้นซับหน้า ซับตา “เข้ามาสิ จะใช้ห้องซ้อมหรือ”

        “เพลงของบราซิลหรือคะ” ติชิลาที่เงี่ยหูฟังเพลงทำนองอ่อนหวานถามขึ้นแทน

        “Se o amor quiser voltar ของ Maria Creuza เมื่อก่อนประกอบละคร ดังมาก”

       “ฟังเย็นดี”

        “ถ้าชอบก็มาโหลดเอาไปได้”

      มีความเงียบเกิดขึ้นอึดใจ ติชิลาเหมือนอยากพูดอะไรแต่ก็ไม่พูดออกมา

         “มาก็ดีแล้ว ผมซื้อของมาฝาก วันก่อนก็ลืมเอาให้” เขาเดินเข้าไปในห้องทำงาน แล้วกลับมาพร้อมถุงใบโตสองใบ ติชิลารับถุงที่ยื่นให้มาเปิดดู “ของฝากหมดนั่นแหละ หยิบออกมาดูสิ”

       ซีดีเพลงแซมบ้า และเพลงเต้นอีกหลายอย่างรวมสิบห้าแผ่น แล้วยังมีตุ๊กตาเสือดำอะเมซอน กับตุ๊กตาคาปิบาร่าหน้าตาน่าตลก

      “ขอบคุณค่ะ”

      “แล้วฝากนี่ให้พวกกรรมการนักเรียนด้วย ผมเขียนชื่อแปะไว้แล้วว่าของใครได้อะไร ขอบคุณที่คอยดูแลกิจกรรมโรงเรียนเรา “เขายื่นอีกถุงให้

       “หนูจะดูให้ค่ะ ขอบคุณอาจารย์มากค่ะ”

         เงียบ.................

         เป็นความเงียบยาวนานเท่าใดไม่แจ้ง Se o amor quiser voltar ถูกเล่นซ้ำอีกครั้งเนื่องจากเครื่องเล่นซีดียังจำค่าที่ตั้งเอาไว้อยู่ คาร์ลอสฟังถ้อยคำที่ Maria ร้องถึงความรัก คนรัก การรอคอยคนรักไม่ว่าผ่านไปกี่ชาติกี่ภพ รอคอยแค่ไหนก็จะคอย เพื่อให้รักกลับมา....

          เพลงเล่นอีกรอบ....

         น้ำตาไหลลงมาโดยไม่รู้ตัวอีกแล้ว

            ความทรงจำวันแต่งงาน การเต้นรำครั้งแรกของเขาและลูเซียในฐานะสามีภรรยา

          “อาจารย์คะ” เสียงชีล่าเรียกเขา ทำให้สะดุ้งนิดๆ

          “ถ้าอาจารย์มีเรื่องไม่สบายใจอะไร จะชวนหนูเต้นเป็นเพื่อนก็ได้นะ”

         เมื่อได้ฟังสิ่งที่ลูกศิษย์พูดเขาก็นิ่งไป ตอบสนองได้แค่กระพริบตาเบาๆ ขณะทำความเข้าใจกับสิ่งที่ลูกศิษย์ถามราวกับมันไม่ใช่ภาษาที่เขารู้ เมื่อเข้าใจถ่องแท้ก็กลืนก้อนสะอื้นที่แล่นขึ้นมา

         “อาจารย์....เคยบอกว่า สำหรับอาจารย์การเต้นรำคือลมหายใจ”

      จนถึงวันนี้ ในที่สุดข่าวการหย่าของเขาแพร่ไปแล้ว เพื่อหลายคนโทรมาหาแสดงความเห็นใจบ้าง แสดงความสะใจกับชะตากรรมของลูเซียบ้าง หรือไม่ก็ให้กำลังใจเขา แต่เด็กคนนี้...ทำสิ่งที่ไม่มีคำปลอบประโลมใดเทียบได้

               เขายืดตัวตรง ไขว้มือไว้ข้างหลัง ค้อมกายอย่างสง่างาม

               “เช่นนั้น ผมก็รู้สึกเป็นเกียรติ แต่ขอเปลี่ยนรองเท้าแป้บนึง คุณก็ควรไปเปลี่ยนชุด เอาของไปวางด้วย ”

 

 

Mas se ele voltar หากเขานั้นจะกลับมา

Aqui estou sempre a esperar ฉันก็จะคงรอที่เดิมตลอดไป 

 

แต่ในใจของคาร์ลอส

Mas se ela não vai voltar  แต่ถ้าหล่อนจะไม่กลับมา

Quer que seja! Vou seguir em frente!  ช่างมัน ฉันจะ MOVE ON!

ลูเซียจะไม่กลับมา และเขาจะไม่หันกลับไปหาความเศร้าอีก

 

               Eu vou sobreviver!!!

               I will survive!!!!! Hey Hey!!!!

 

    สรรเสริญตัวแม่!!!

 

กรุณาเปิดเพลงนี้ประกอบ

 

 

 

 

แถมพก

 

เหรัญญิกขยับเข้ามาใกล้ มองหาของที่มีชื่อตัวเองติดไว้ และเมื่อได้ก็เปิดกล่องออกดู พบออมสินรูปปิรันญ่าที่มีสีสัน หน้าตา และคมเขี้ยวเหมือนของจริง เมื่อเขาลองเอานิ้วแหย่ปากของมัน มันก็งับนิ้วเขาเสียแน่นจนร้องโอดโอย...

เมื่อแต่ละคนได้รับของถ้วนหน้า กระทั่งเหลือของชิ้นสุดท้าย ที่ชิ้นใหญ่มากและห่อกระดาษกับแผ่นกันกระแทกไว้มิดชิด มีกระดาษแปะว่า เวสต์มอร์แลนด์

“หือ....” คนรับขมวดคิ้ว สมาชิกสภามองของชิ้นใหญ่ด้วยความสนใจ “รูปร่างแปลกๆ” แต่ก็เริ่มแกะ เผยวัตถุสีฟ้า...ซึ่งเมื่อพ้นจากกระดาษแกะทำให้ทุกคนในห้องหัวเราะลั่น

“สวมสิ” ประธานนักเรียนคว้าวัตถุนั้นมาจ่อตรงหน้าของเพื่อน “สวมเลย”

“สวมเองสิ!”

 

 

มันคือสิ่งนี้....

 

 

 

การ์ดเล็กๆเขียนบรรยายว่า สมเสร็จอะเมซอน สัตว์พื้นเมืองอาศัยริมน้ำ เป็นเหยื่อโปรดของเสือจากัวร์ ซึ่งเสือจากัวร์มีสองสี คือสีเหลือง และสีดำ

Comment

Comment:

Tweet

ชอบเพลงประกอบค่ะ ทั้งสองเพลงเลย ... ,,- -,,
(โดยเฉพาะเพลงที่สอง มีอยู่ช่วงนึงที่บ้าฟังมากๆค่ะ :-D)

ชอบช่วงสุดท้ายมากๆเลยค่ะ
รู้สึกเหมือนเห็นภาพอาจารย์เต้นประกอบเลย คาดว่าการ Move on ของอาจารย์คงเป็นอะไรที่สุดเหวี่ยงค่ะ .. //ฮา

แต่ของขวัญที่อาจารย์ซื้อมานั่น ...
ชักสงสัยในรสนิยมของอาจารย์ ... //ร้องไห้
แต่เท่าที่ดู ของคุณชีล่าดูจะดีสุดนะคะ ตุ๊กตาเสือดำกับคาปิบาร่านั่นมองๆไปให้ชิน ก็อาจเห็นว่ามันน่ารักขึ้นมาได้
ส่วนของคุณเวสต์มอร์แลนด์นี่มัน ... //เอาไปแขวนประดับกำแพงห้อง

...อืม มองๆไปก็น่ารักดีนะคะ :-)

#4 By 郭明 on 2011-11-13 22:00

โอ้ว เพลงประกอบ มันได้อารมณ์มากค่า ชอบ
เป็นกำลังใจให่อาจารย์นะคะ ก้าวต่อไปสู็อนาคตที่สดใสค่า
ของขวัญให้แต่ละคนนี่น่ารักจริง ๆ
นึกภาพประธานสวมหน้ากากนั่น cry

#3 By ยู่ยี่. on 2011-11-11 17:05

"สีเข้ากับเครื่องแบบพอดี........... ขอบคุณครับ"

เวสต์มอร์แลนด์กล่าว

#2 By buffy on 2011-11-11 00:11

อาจารย์หายไวๆ นะคะ ;_;

ป.ล. ของขวัญนั่นมัน...
//สงสัยรสนิยมอาจารย์

#1 By เมพหมี shakri on 2011-11-10 23:44

Tags